1   2   3   4   5      >
+ میلاد نور 

 


13-1.jpg


 


 اخلاق امام باقر علیه السلام


معاشرت آن حضرت با دیگران در نهایت ادب و بزرگواری بود . به عنوان مثال ابو عبیده از ادب امام باقر (ع) به هنگام سفر روایتی نقل کرده و گفته است : من رفیق راه ابو جعفر بودم . ابتدا من سوار می شدم و سپس آن حضرت . پس چون هر دو بر پشت مرکب سوار می شدیم ، سلام می کرد و احوال می پرسید . مانند کسی که انگار تا این لحظه دوستش را ندیده بود و با من مصافحه می کرد و به هنگام پایین آمدن ، پیش از من فرود می آمد و چون هر دو قرار می یافتیم ، سلام می داد و احوالپرسی می کرد چنان که گویی تازه دوستش را دیده است . پس به او عرض کردم ، ای فرزند رسول خدا کاری می کنی که پشینیان ما چنین نکرده اند و اگر حتی یک بار هم این کار را بکنند ، بسیار است .


امام فرمود : " آیا نمی دانی در مصافحه چه چیزی ( نهفته ) است . دو مومن که با یکدیگر برخورد می کنند و یکی از آنها با دیگری مصافحه می کند گناهان آن دو فرو می ریزد . چونان که برگ از درخت می ریزد و خداوند تا زمانی که آن دو از هم جدا می شوند به آن دو می نگرد ."


در رفتار با مردم نکوکار و عفیف و پاکدامن بود . بدین سان از گناه دیگران تا آنجا که می توانست چشم می پوشید و همین بهترین اثر را در دل مردمان می گذاشت .


  شیخ مفید نیز درباره آن حضرت می گوید : مراتب بخشندگی او در میان مردم مشهور و با وجود کثرت عیال و متوسط بودن وضع زندگی اش به تفضیل و احسان شناخته شده بود .


نوشته شده توسط آب آور در جمعه 14/4/1387 و ساعت 12:4 صبح
نظرات دیگران()
+ راه آرامش 

           بهترین توصیه بزرگان را بشنوید که


«هر چه از خوبى‏ها مى‏دانید عمل کنید و هر چه از بدى‏ها مى‏دانید دورى کنید تا به مقام‏هاى بالاتر برسید». 



 از حضرت آیت ا. بهاء الدینى هر وقت دستور العمل مى‏خواستند همین مسائل عادى را مى‏فرمود. مى‏فرمود دروغ نگوئید، غیبت نکنید، به هم محبت کنید، نماز اول وقت بخوانید و. خلاصه عمل حرام مرتکب نشوید.


 توصیه‏هاى حضرت آیت اللّه العظمى بهجت را مطالعه کنید. همه‏اش در همین خلاصه مى‏شود که هر چه عمل حرام است و مى‏دانید مرتکب نشوید و اعمال واجب از شما فوت نشود.


بقول امام معصوم علیه السلام :علم در آسمان‏ها و در عمق زمین و دریاها نیست، بلکه علوم در قلب شماست به شرط آن که در طهارت آن بکوشید.


 آنکه مى‏تواند به شما آرامش حقیقى دهد وجود مقدس حضرت حق جل و علا است که راه همنشینى با او ترک گناه تا حد توان و انجام واجبات در درجه اول است.


نوشته شده توسط آب آور در جمعه 24/3/1387 و ساعت 2:49 عصر
نظرات دیگران()
   1   2   3   4   5      >

لیست کل یادداشت های این وبلاگ
[30/4/1387- 6:49 ع] آقای مشایی! مردم کدام اسراییل؟؟؟؟
[30/4/1387- 1:32 ع] جایگاه اهل ذکر در کلام معصوم
[27/4/1387- 10:5 ع] باب شهر علم
[آرشیو شده ها]
طراح قالب: رضا امین زاده** پارسی بلاگ پیشرفته ترین سیستم مدیریت وبلاگ
بالا
Check page rank